Tuesday, August 31, 2010

Jo Unë ~ Samuel Beckett (1972) II

... oh, shume kohe me vone... cast i papritur ... e rritur sikur te kishte qene per te besuar... me varfanjaket* e tjere... ne nje meshireplotesi.,. [E qeshur e shkurter] ... Zot!... [Goxha e qeshur] ... mendimi i pare ishte... oh, shume kohe me vone... cast i papritur... ajo po ndeshkohej... per mekatet e saj... numri i te cilave pastaj... me teper prova nese prova nevojiteshin... i shkrepetine ne mendje... njera pas tjetres... me pas te hequra nga mendja si qesharake... oh, shume kohe me vone... ky mendim u hoq nga mendja... derisa ajo papritur ajo e kuptoi... gradualisht e kuptoi... ajo nuk po vuante... Imagjinoje!.. nuk po vuante!.. me te vertete s'mund ta sillte ndermend... menjehere... kur ajo kishte vuajtur me pak... vec neqoftese ajo sigurisht te kish qene duke vuajtur... aha! .. te kete qene menduar se ajo vuante... ashtu si ne kohet e braktisura... ne jeten e saj... kur qartazi kishte ndermend te defrehej... ajo ishte ne fakt... duke mos patur asgje prej gjeje... as me te voglin... ne rastin e te cilit sigurisht... ai perfytyrim i ndeshkimit... per njerin mekat apo tjetrin... ose per fatin... ose pa asnje arsye te vecante... per hir te tij... gje qe ajo e kuptonte mjaft mire ... ai nocion i ndeshkimit... qe i kishte ndodhur se pari asaj... e rritur sikur te kish qene per te besuar... me varfanjaket e tjere... ne nje meshireplotesi... [E qeshur e shkurter] .. Zot!... [Goxha e qeshur] ... se pari i ndodhi asaj... me pas u hoq nga mendja... prej te qenit qesharak... ndoshta nuk ishte qesharake... ne fund te fundit... keshtu ne vazhdim... e gjithe kjo... arsyetime te kota... deri ne tjetrin mendim... oh, shume kohe me vone... mendim i papritur... shume qesharak me te vertete por--... cfare? .. gumexhima?... po... gjate gjithe kohes gumezhima... e ashtuquajtura ... te veshet ... edhe pse sigurisht ne te vertete ... aspak te veshet... ne kafke... ulerime e merzitshme ne kafke... dhe gjate gjithe kohes kjo rreze apo tufe drite ... si drite hene ... por me shume gjasme jo... pa dyshim qe jo... gjithnje e njejta njolle... e ndritshme... tani e mbuluar prej perdes se holle ... por gjithnje e njejta njolle... ashtu si asnje hene s'do te mund te ... jo ... asnje hene ... vetem e tere pjesa e deshire per te ... torturuar ... edhe pse faktikisht ne te vertete... jo ne me pak... jo nje sembim... kaq larg... aha!.. kaq larg... ky mendimi tjeter me pas ... oh, shume kohe me vone... mendim i papritur ... shume qesharak me te vertete por aq shume si ajo... ne nje menyre... qe ajo do te bente me mire sikur te ... renkonte ... nganjehere... te perpelitej nuk mundej... sikur ne agonine e pranishme... por s'mundej ... nuk mund ta nxiste ... disa cene ne makijazhin e saj ... te paafta per mashtrim... apo makina ... me shume gjasa makina ... kaq e stakuar ... asnjehere s'e mori lajmin... ose e pafuqishme per t'u pergjigjur... si e mpire ... s'mund te nxirrte ze... as edhe nje ze... asnje ze te asnje lloji... asnje britme per ndihme per shembull... duhej te ndihej kaq e gatshme... ulerit ... [Ulerima.] ... me pas degjo ... [Qetesi.] ... ulerit perseri ... [Ulerima perseri.] ... me pas degjo perseri ... [Qetesi.] ... jo ... e kurseu ate... cdo gje e heshtur si varr ... asnje pjese--...cfare? .. gumezhima?.. po... gjithcka e heshtur pervec gumezhimes... e ashtuquajtur ... asnje pjese e saj nuk levizte... qe ajo te mund te ndjente... vetem qepallat... mesa duket ... nganjehere... lene jashte driten... pasqyrim e quajne ate... asnje ndjesi e asnje lloji... por qepallat... madje me e mira e koherave... kush i ndjen ato?.. duke u hapur... duke u mbyllur... gjithe ajo lageshtire... por truri ende... ende mjaftueshem... oh, kaq shume keshtu!... ne kete faze... ne kontroll... nen kontroll... te vesh ne dyshim edhe kete... per ate mengjes prilli... keshtu arsyetoi ... ate mengjes prilli... ajo duke fiksuar me syte e saj ... nje kambane te larget... ne nxitim e siper per atje... duke e fksuar ate me syte e saj... qe te mos i shpetonte... nuk ishte zhdukur gjithcka... gjithe ajo drite... e tija... pa asnje... asnje... ne pjesen e saj... keshtu ne vazhdim... keshtu ne vazhdim ai arsyetoi... pyetje te kota ... dhe ende gjithcka e pajete e heshtur e embel si varri... kur papritur... gradualisht... ajo kupt--... cfare? .. gumezhima? .. po ... gjithcka e pajete pervec gumezhimes ... kur papritur ajo kuptoi... fjalet ishin-... cfare? .. kush? .. jo! .. ajo! .. [Ndalese dhe levizje 2.]... e kuptoi ... fjalet po vinin ... imagjinoje! .. fjalet po vinin ... nje ze qe ajo s'po e njihte... ne fillim... kaq kohe qekur kishte tingelluar ... me pas ne fund i duhej ta pranonte... s'mund te ishte i askujt tjeter... pervec i saji ... disa tingellima zanore... ajo nuk i kishte degjuar kurre ... tjeterkund ... aq sa njerezit do te te ngulnin syte ... rastet e rralla... nje ose dy here ne vit... gjithnje dimer arsye te cuditshme... shikonin ate pa e kuptuar ... dhe tani kjo rryme ... rryme e vazhdueshme... ajo qe nuk kishte kurre.. perkundrazi.. pothuaj memece.. gjithe ditet e saj..si mbijetonte!... madje pazari... jashte pazari... qender tregtare e zene me pune ... tregu i madh... tregu i madh... vetem doren tek lista... me canten... canta e vjeter e zeze per pazar... me pas qendro atje duke pritur... per cdo kohezgjatje ... mesi i turmes... e palevizshme... duke vezhguar hapesiren ... goja gjysem e hapur si zakonisht... derisa ishte mbrapsht ne doren e saj... canta mbrapsht ne doren e saj... me pas pago dhe ik... jo aq sa lamtumira... si mbijetonte... dhe tani kjo rryme.. duke mos kapur as gjysmen e saj.. as cerekun... asnje ide... se cfare po thoshte ... imagjinoje!.. asnje ide se cfare po thoshte! .. derisa filloi te perpiqej te... mashtronte veten... nuk ishte i saji aspak... aspak nuk ishte zeri i saj... dhe asnje dyshim s'do kishte... fatale, ajo duhej... ishte tek ceshtja... pas orvajtjeve te gjata... kur papritur ajo ndjeu... gradualisht ajo ndjeu... buzet e saj tek leviznin ... imagjinoje!.. buzet e saj tek leviznin!.. ndonese pa dyshim derisa ajo me pas nuk kishte... dhe jo buzet vetem... faqet... nofulla.. e gjithe fytyra... te gjitha keto--... cfare?.. gjuha?... po... gjuha ne goje... gjithe ato shtremberime pa te cilat... asnje shqiptim i mundur... dhe ende ne menyren e rendomte... nuk ndjeu aspak... kaq i perqendruar dikush eshte... ne ate qe dikush tjeter po thote... e gjithe qenia... e varur ne fjalet e tij... aq sa jo vetem kishte ajo... kishte ajo... jo vetem duhej ajo te dorezohej... te pranonte trashegimtare, e vetme... zerin e saj e vetem... por kete mendim tjeter te tmerrshem... oh, shume kohe me pas ... mendim i papritur... madje akoma me te tmerrshem nese eshte e mundur... ajo ndjenje po rikthehej... imagjinoje!.. ndjenja qe rikthehej! ... te nisesh nga maja ... me pas te punosh per poshte ... e tere makina ... por jo ... e kurseu ate... goja e vetme ... kaq larg... aha! .. kaq larg!... me pas duke menduar... oh shume kohe me pas... medim i papritur... s'mund te vazhdoje.. e gjithe kjo... e gjithe ajo... rryme e vazhdueshme ... duke u sforcuar per t'u degjuar... te besh dicka prej saj... dhe prej mendimeve te saj... te beje dicka prej atyre ... cdo gje--... cfare?.. gumezhima?.. po ... gjate gjithe kohes gumezhima... e ashtuquajtura ... e gjithe ajo bashke ... imagjinoje!.. i tere trupi si i zhdukur .. . vetem goja ... buzet... faqet ...nofullat ... kurre--... cfare? .. gjuha?.. po ... buzet... faqet ...nofullat ... asnjehere te qeta per nje moment ... goje e ndezur ... lume fjalesh... ne veshin e saj ... praktikisht ne veshin e saj ... duke mos kuptuar as gjysmen... as cerekun ... s'ia kishte idene se c'po thoshte. .. imagjinoje! .. s'ia ka idene se c'thote! .. dhe s'mund te ndaloje ... jo te ndaluar kesaj... ajo e cila vec nje cast me pare ... por nje cast!.. s'mund te nxirrte ze ... asnje ze te asnje lloji ... tani s'mund te ndaloje ... imagjinoje!.. s'mund te ndaloje rrymen ... dhe i tere truri tek lutej... dicka tek lutej ne tru... i lutej gojes te pushonte ...


* - femijet e braktisur

No comments:

Post a Comment